Ο Άλκης ανεβαίνει ένα τεράστιο σύννεφο-σκάλα, μαλακό σαν βαμβάκι κι αφράτο σαν σαντιγί που πλησιάζει τη γη μόνο μια φορά κάθε χίλια χρόνια, για να παίξει το κρυφτό του ήλιου με ένα μικρούλι σύννεφο, ένα κοριτσάκι, με μακριά σγουρά μαλλιά και γελαστά μάτια! Κι έτσι καταφέρνει να κοιτάξει τη γη από ψηλά…